Genitalia samca mają wierzchołek płata środkowego edeagusa (prącia) powiększony i zawsze pozbawiony wystających szczecinek.
Ekologia i występowanie Owady te zasiedlają głównie stanowiska suche, w tym stepy, tereny piaszczyste, łąki, przesieki, polany, zbocza i winnice, tolerują jednak także stanowiska umiarkowanie wilgotne na zboczach i w obrębie teras zalewowych. Zarówno larwy, jak i postacie dorosłe są fitofagami żerującymi na bodziszkach i iglicach. Larwy żerują w wewnętrznych częściach pędów kwiatowych i szypułek.
Rodzaj palearktyczny, znany z Europy, Afryki Północnej i zachodniej części Azji, na wschód docierający do Syberii i Iranu. W Polsce występuje tylko L. borealis.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1843 roku przez Carla Johana Schönherra. Zalicza się do niego cztery opisane gatunki:
Limobius borealis (Paykull, 1792) Limobius dureti Tempère, 1957 Limobius mixtus (Boheman, 1834) Limobius winkelmanni Skuhrovec et Alonso-Zarazaga, 2017
Przypisy
Kategoria:Ryjkowcowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1843 roku