Lorenzo (Renzo) Dalmazzo (ur. 23 stycznia 1886, zm. 12 grudnia 1959) – włoski generał okresu dwudziestolecia międzywojennego i II wojny światowej. Dowódca związków taktycznych i operacyjnych działających na terenie Afryki, Bałkanów i Włoch. W latach 1943–1944 jeniec wojenny w Niemczech.
Życiorys W latach 1920–1923 wykładał taktykę na uczelni wojskowej. Następnie został skierowany do Somali Włoskiego, gdzie od 4 kwietnia 1925 do 10 grudnia 1926 roku dowodził Królewskim Korpusem Wojsk Kolonialnych (). 16 kwietnia 1934 roku awansował na stopień generała brygady i w tym samym roku objął dowództwo Brygady Piechoty „Piave”. W marcu 1935 roku został wyznaczony na dowódcę 2 Brygady Erytrejskiej. Od 24 stycznia do 26 kwietnia 1936 roku dowodził 2 Dywizją Erytrejską (). 1 lipca 1937 roku uzyskał awans na generała majora. Do 1 września 1938 roku stał na czele 32 Dywizji Zmotoryzowanej (), a następnie, do 1939 roku, dowodził 12 Dywizją Piechoty () oraz 2 Dywizją Szybką ().