Według Shmuela Krakowskiego został wzięty do niewoli przez Armię Czerwoną, a następnie przekazany władzom polskim. W lipcu 1945 roku przebywał w więzieniu przy ul. Sterlinga 16 w Łodzi. W sierpniu tegoż roku został przeniesiony do więzienia przy ul. Kopernika 29, a w listopadzie do więzienia w Łęczycy. W lutym 1946 roku ponownie przebywał w więzieniu przy ulicy Kopernika w Łodzi, miesiąc później przeniesiony został do więzienia przy ul. Kraszewskiego.
2 sierpnia 1946 roku Specjalny Sąd Karny w Warszawie z siedzibą w Łodzi na podstawie tzw. dekretu sierpniowego skazał go na karę śmierci i karę 3 lat więzienia, postanowiono wymierzyć jako karę łączną – karę śmierci, utratę praw publicznych i honorowych oraz konfiskatę całego mienia. We wrześniu tegoż roku Prezydent Krajowej Rady Narodowej Bolesław Bierut skorzystał wobec niego z prawa łaski, w związku z czym kara śmierci została zamieniona na karę dożywotniego więzienia. Od 3 lipca 1953 roku przebywał w więzieniu w Barczewie, a od 27 stycznia 1956 roku w więzieniu w Potulicach. W 1958 roku przebywał w więzieniu w Bydgoszczy.