Japońska inwazja na Mandżurię – pierwszy etap agresji Cesarstwa Japonii przeciwko Chinom rozpoczęty 18 września 1931 roku, bezpośrednio po incydencie mukdeńskim, prowokacji zainscenizowanej przez japońską Armię Kwantuńską jako pretekst do inwazji. Japończycy, przełamując rozproszony chiński opór, w ciągu pięciu miesięcy zajęli całą Mandżurię i w lutym 1932 roku utworzyli na tym obszarze marionetkowe państwo Mandżukuo.
Po tym, jak inwazja przyciągnęła uwagę opinii międzynarodowej, Liga Narodów powołała Komisję Lyttona (kierowaną przez brytyjskiego polityka Victora Bulwer-Lyttona) w celu oceny sytuacji. Komisja przedstawiła swoje ustalenia w październiku 1932 roku. Jej ustalenia i zalecenia, aby nie uznawać państwa Mandżukuo i przekazać Mandżurię chińskiej suwerenności, skłoniły rząd japoński do całkowitego wycofania się z Ligi Narodów.
Konflikt chińsko-japoński od tamtego momentu nieustannie eskalował aż do wybuchu pełnoskalowej wojny w lecie 1937 roku. Okupacja Mandżurii przez Japończyków trwała do połowy sierpnia 1945 roku, kiedy to pod koniec II wojny światowej Armia Kwantuńska została całkowicie rozbita podczas ofensywy Armii Czerwonej i sojuszników.