Karela Kryla.
Przełomowym momentem dla gatunku było wydanie albumu Na kameni kámen (1985) grupy Brontosauři, który zdefiniował brzmienie trampskiej hudby jako akustycznego folku z silnymi wpływami amerykańskiego country, charakterystycznymi harmoniami wokalnymi oraz refrenami do wspólnego śpiewania. Muzyka ta cieszyła się największą popularnością w latach 70. i 80., a jej spadek nastąpił w latach 90., wraz z otwarciem granic i upowszechnieniem się podróży zagranicznych.
Obecnie trampská hudba nie cieszy się już tak dużą popularnością jak niegdyś, jednak wciąż jest żywa dzięki festiwalom, takim jak Porta – największy czeski festiwal muzyki folkowej i trampowskiej, organizowany od 1967.
Charakterystyka Brzmienie i instrumentacja Trampská hudba opiera się na akustycznych instrumentach, takich jak:
gitara akustyczna (nazywana potocznie španělka), banjo (z metalowymi strunami, często 4- lub 5-strunowe), mandolina (z podwójnymi strunami, nadającymi charakterystyczny dźwięk), harmonijka ustna, kontrabas, skrzypce (rzadziej).