Zakres sił zbrojnych Kolejnym omawianym celem był zakres sił zbrojnych, których powinni użyć alianci. Oba kraje zgodziły się, że powinny użyć jak największej ilości sił zbrojnych przeciwko wrogowi, w tym wojsk lądowych, sił powietrznych i zapasów. Kwestia bezwarunkowej kapitulacji, po raz pierwszy wspomniana na konferencji w Casablance, była ponownie dyskutowana na konferencji Trident. Na obu konferencjach panowała atmosfera rywalizacji ze względu na odmienne poglądy na temat bezwarunkowej kapitulacji państw Osi. Roosevelt uparcie sprzeciwiał się poglądom amerykańskiego generała Dwighta Eisenhowera i brytyjskiego generała Henry’ego Maitlanda Wilsona na temat bezwarunkowej kapitulacji.
Pomimo tych przeciwstawnych poglądów, po długich naradach alianci zgodzili się, że chcą przenieść wojnę na terytorium Japonii. Wierzyli, że Niemcy wycofają się z wojny już w 1944 roku, więc będą mogli skoncentrować się na pokonaniu Japonii w 1945 roku. Najlepszym rozwiązaniem byłoby zaangażowanie Związku Radzieckiego w walkę z Japonią, ponieważ Józef Stalin wyraził zainteresowanie udziałem w jej klęsce.