W latach 40. XVII wieku armia koronna była stosunkowo nieliczna. Etat wojska kwarcianego w latach 1647−1648 obejmował 4036 koni i porcji. Komput zawierał między innymi 22 chorągwie kozackie (pancerne). Wszystkie one rozmieszczone były na Ukrainie i brały udział w walkach z powstańcami Chmielnickiego. Chorągiew kozacka pułkownika czerkaskiego przy wojsku zaporoskim Stanisława Wadowskiego liczyła w trzecim kwartale 1647 roku 50 koni. Rozbita pod Korsuniem, utworzona na nowo 1 kwietnia 1650 liczyła wtedy 100 koni.
Po Stanisławie Wadowskim przejął chorągiew starosta winnicki Andrzej Potocki.
W pierwszej połowie 1655 Rzeczpospolita przygotowywała się do odparcia szwedzkiej agresji. Sejmiki wojewódzkie, a także sejm nadzwyczajny uchwaliły podatki i nakazały zwiększenie liczebności sił zbrojnych. W drugim kwartale roku, w składzie komputu znajdowało się 86 chorągwi kozackich (pancernych) – w sumie 8039 koni. Jedną z nich była chorągiew starosty winnickiego Andrzeja Potockiego licząca 124 konie.