W czwartym kwartale 1649 liczyła 96 koni.
W pierwszej połowie 1655 Rzeczpospolita przygotowywała się do odparcia szwedzkiej agresji. Sejmiki wojewódzkie, a także sejm nadzwyczajny uchwaliły podatki i nakazały zwiększenie liczebności sił zbrojnych. W drugim kwartale roku, w składzie komputu znajdowało się 86 chorągwi kozackich (pancernych) – w sumie 8039 koni. Jedną z nich była chorągiew chorążego podolskiego Mikołaja Dzieduszyckiego licząca 72 konie.
W czwartym kwartale 1655 oraz w pierwszym 1656 była chorągwią „odsądzoną”, czyli pozostającą pod rozkazami szwedzkimi. Za ten okres chorągiew nie otrzymała wypłaty żołdu przewidzianej w kompucie koronnym.
Zrujnowana prowadzeniem walk na kilku frontach w latach 50. XVII wieku Rzeczypospolita podjęła jeszcze jeden wysiłek i wystawiła siły zbrojne liczące około 60 000 koni i porcji. Przygotowania czynione w 1660 do kampanii przeciw Rosji cechowało tworzenie wielu nowych jednostek. W kompucie wojsk koronnych z 1660 występowała 109 konna chorągiew pancerna chorążego podolskiego Mikołaja Dzieduszyckiego