Warstwa dialogowa wideo przypada na mostek utworu, który ilustruje sen Swift o własnym pogrzebie. Uczestniczą w nim jej fikcyjni synowie, Preston (Mike Birbiglia) i Chad (John Early), oraz synowa Kimber (Mary Elizabeth Ellis). Chad, który przybył prosto z Ibizy, sugeruje, że to Kimber zamordowała Taylor. Niewidzialna Swift-narratorka wychyla się z trumny swojej starszej wersji, a następnie z niej wychodzi. Podczas odczytywania testamentu żałobnicy dowiadują się, że każdy z nich otrzymał w spadku zaledwie 13 centów, natomiast cały majątek – w tym dom na plaży – został zapisany kotom artystki: Benjaminowi, Meredith i Olivii. Dzieci piosenkarki, przekonane, że matka zostawiła im zakodowaną wiadomość (nawiązanie do słynnych „Easter eggs” Swift), czytają dalej, by z rozczarowaniem odkryć, że treść spadku jest dosłowna. Prowadzi to do kłótni o to, kto najbardziej żerował na nazwisku gwiazdy – Chad nagrywa ceremonię na potrzeby swojego podcastu, a Kimber ma na sobie sukienkę Taylor z trasy Fearless Tour. Pogrzeb kończy się bójką po tym, jak Chad oskarża synową o wypchnięcie matki z balkonu.