Dane taktyczno–techniczne „Triton” był średniej wielkości okrętem podwodnym konstrukcji jednokadłubowej o długości całkowitej 54,4 metra, szerokości 6,2 metra i zanurzeniu 5,5 metra. Wykonany ze stali antymagnetycznej HY-80 kadłub miał średnicę 6,2 metra, a jego wysokość (od stępki do szczytu kiosku) wynosiła 11,3 metra. Wyporność w położeniu nawodnym wynosiła 1105 ton (bez zbiorników balastowych), a w zanurzeniu 1230 ton. Okręt napędzany był na powierzchni i w zanurzeniu przez dwustojanowy silnik elektryczny Siemens o mocy 3680 kW (5000 KM) przy 200 obr./min, zasilany z czterech baterii akumulatorów po 120 ogniw o łącznej pojemności 11 500 Ah i łącznej masie 257 ton. Akumulatory ładowane były przez generatory AEG o mocy po 405 kW, napędzane początkowo czterema czterosuwowymi, 12-cylindrowymi silnikami wysokoprężnymi Mercedes-Benz MB820 o mocy 441 kW (600 KM) przy 1450 obr./min każdy. Jednowałowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 11 węzłów na powierzchni i 22 węzły w zanurzeniu (na chrapach 12 węzłów). Zasięg wynosił 8600 Mm przy prędkości 4 węzłów na chrapach i 400 Mm przy prędkości 4 węzłów w zanurzeniu. Ster krzyżowy był umieszczony przed pięciołopatową śrubą napędową. Zbiorniki mieściły maksymalnie 63 tony paliwa. Okręt zabierał ponadto 4 tony oleju smarowego, 31 ton wody sanitarnej i 19 ton wody pitnej.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Triton (1971) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.