Po śmierci cesarza Wu w 290 Sima Zhong objął tron, a Jia została oficjalnie cesarzową, nie oznaczało to jednak przejęcia realnej władzy. Ostatnią dekadę swojego życia cesarz Wu poświęcił piciu wina i kobietom, podczas gdy sprawami państwa w jego imieniu zarządzał jego teść, . Przed swoją śmiercią cesarz postanowił ustanowić tymczasową administrację, która miała rządzić cesarstwem do czasu osiągnięcia dojrzałości przez Sima Yu, który w 290 miał trzynaście lat. W tym celu przygotował edykt wyznaczający na regenta swojego starszego wuja, księcia Runan (syna Sima Yi), który miał stać na czele rządu wspólnie z Yang Junem. Ten ostatni z pomocą córki, cesarzowej , doprowadził jednak do wydania przez znajdującego się na łożu śmierci cesarza edyktu mianującego go jedynym regentem. Sima Liang nie zdecydował się na otwartą konfrontację i usunął się ze stolicy, zaś Yang Jun objął rezydencję w Sali Najwyższej Granicy (太極殿, Taiji Dian), gdzie tradycyjnie sprawowano cesarską władzę. Według jedyną rzeczą, której miał się teraz obawiać, była cesarzowa Jia.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Jia Nanfeng · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.