albicollis waży pomiędzy 16 a 26 g, co czyni go lżejszym od bezogońców sundajskiego i indochińskiego.
Autorzy opisują krótki pysk zwierzęcia z tubularnymi nozdrzami, podobnymi jak u trzech pozostałych bezogońców. Rzeczone tubularne nozdrza kierują się do przodu i na boki. Mają pogrubione brzegi, podobnie jak u bezogońca indochińskiego. Pysk jest krótki.
Badacze wspominają opadające czoło oraz bardzo duże oczy zwierzęcia o kasztanowobrązowych tęczówkach, które odróżniają zwierzę od zielonobrązowych tęczówek bezogońca indochińskiego czy ciepłobrązowych tęczówek bezogońca sundajskiego.
Długie i owalne uszy tego bezogońca zabarwione są jasnym brązem. Krańce mają ciemniejsze.
Bardzo krótka czaszka ma umiarkowanie głęboki pysk i otwierające się ku przodowi nozdrza zewnętrzne. Duże oczodoły nie sięgają jednak ponad łagodnie opadające czoło. Badacze wspominają też zaokrągloną puszkę mózgową i korzeń jarzmowy leżący nieco powyżej linii zębodołowej. Kości jarzmowe charakteryzują jako cienkie i wygięte jedynie nieznacznie. Wspominają też cienki wyrostek zaoczodołowy kierujący się tylno-bocznie.
Podniebienie jest szerokie i płaskie.