Klatkę piersiową porasta futro długie i jasnoszare, bardziej brązowe znajduje się natomiast na przedramionach i brzuchu, przy czym włosy na brzuchu są krótsze.
Wskaziciel kończy się pazurem, podobnie jak i u bezogońca indochińskiego czy sundajskiego. Badacze opisują brązowe błony skrzydeł z białymi włosami ciągnącymi do podstaw przedramion.
Uropatagium opisywane jest jako umiarkowanie rozwinięte na bokach, a wąskie w centrum, po stronie grzbietowej delikatnie porosłe futrem.
Systematyka thumb|left|Megaerops albicollis należy do rodzaju bezogoniec, którego gatunkiem typowym jest bezogoniec sundajski Nowy takson nietoperza opisany został jako podgatunek Megaerops wetmorei albicollis piórem Francisa w 1989 roku. Gatunek Megaerops wetmorei zaliczano wtedy do rodzaju Megaerops czyli bezogoniec. Wprowadzona potem przez Polskie nazewnictwo ssaków świata nazwa polska brzmiała bezogoniec obrożny. Jako miejsce typowe autor podał Rezerwat Pasok Forest w kontynentalnej Malezji. Badacz ten podał również współrzędne geograficzne tego miejsca, mianowicie 2° 58’ szerokości geograficznej północnej i 102° 17’ długości geograficznej wschodniej.