W swoich rozważaniach dokonał podziału Europy na dwie części: południowo-zachodnią oraz północno-wschodnią. Granicę między nimi wyznaczała linia łącząca obszary między Morzem Bałtyckim a Morzem Czarnym. Każdej z tych części przypisywał odmienne cechy wpływające na rozwój historyczny zamieszkujących je społeczeństw. W jego ujęciu Europa południowo-zachodnia charakteryzowała się korzystnymi warunkami komunikacyjnymi i gospodarczymi, co sprzyjało rozwojowi handlu i wykształcaniu się nowoczesnych stosunków społeczno-gospodarczych. Natomiast część północno-wschodnia charakteryzowała się większymi ograniczeniami wynikającymi ze środowiska naturalnego, co sprzyjało tworzeniu społeczeństw opartych na współpracy. W jego ujęciu czynniki geograficzne wpływały na organizację życia społecznego i gospodarczego, w tym na rozwój komunikacji, handlu oraz struktur politycznych. Podkreślał, że warunki fizyczne mogą sprzyjać dynamice rozwoju lub ją ograniczać.