Józef Kosiński (ur. 10 marca 1793 w Warszawie) – weteran wojen napoleońskich, oficer artylerii konej w okresie Królestwa KongresowegoR. Bielecki, Słownik biograficzny oficerów powstania listopadowego, t. 2, Warszawa 1996, s. 323..
Życiorys Karierę wojskową rozpoczął 29 maja 1807 w pułku szwoleżerów gwardii. Następnie aresztowany. Jednak 25 grudnia 1807 uwolniony. 22 maja 1808 powrócił do służby wojskowej jako saper. 1 kwietnia 1810 jako porucznik pełnił funkcję adiutanta w sztabie artylerii. 20 stycznia 1812 przeniesiono go do 6 kompanii artylerii pieszej. 6 sierpnia 1813 otrzymał awans na kapitana 2 klasy. Brał udział w kampaniach: 1809, 1812–1813. Walczył m.in. w obronie Gdańska. Po kapitulacji miasta dostał się do rosyjskiej niewoli. Przebywał w niej do 14 kwietnia 1814.
24 stycznia 1815 wstąpił do armii Królestwa Kongresowego jako artylerzysta. 11 sierpnia 1815 trafił do baterii pozycyjnej artylerii konnej gwardii. 22 października 1819 awansował na kapitana 1 klasy. Został adiutantem generała Haukego. 20 września 1821 mianowany dowódcą 2 baterii lekkiej artylerii konnej. Stacjonował w Siedlcach.