Dzieło charakteryzuje się dramatycznym nagromadzeniem szczegółów, realizmem przedstawienia ciał oraz dynamicznym układem postaci.
Interpretacje Podobnie jak opera Nabucco autorstwa Giuseppe Verdiego, przedstawiająca wygnanie Żydów i odczytywana jako metafora włoskiej walki o niepodległość, obraz Hayeza ukazuje cierpienie narodu żydowskiego jako symbol politycznego ucisku, którego doświadczali Włosi w okresie Risorgimenta. Postać Tytusa, spokojnie obserwującego tragiczną scenę, może być interpretowana jako symbol egoistycznego tyrana obojętnego na cierpienie. Poprzez teatralne ujęcie zniszczenia Świątyni Hayez stworzył alegorię walki o wyzwolenie narodowe i niepodległość. Dzieło bywa postrzegane jako „duchowy testament” artysty, wyrażający jego wartości narodowe i osobiste.
W 2017 roku Gallerie dell’Accademia nabyła 18 rysunków Hayeza, w tym szczegółowe szkice przygotowawcze do tego obrazu. Rysunki te, wraz z sześcioma innymi pracami znajdującymi się w zbiorach galerii, stanowią rzadki zapis procesu twórczego artysty – od eksperymentów kompozycyjnych po studia ekspresji i relacji między postaciami.