Kernstok był również autorem obrazu Jeźdźcy na brzegu, wystawionego podczas drugiej wystawy grupy w 1911 r. Kompozycję tę, przedstawiającą grupę nagich mężczyzn nad brzegiem rzeki, krytycy uznali za programowy obraz całej grupy. mały|Dezső Czigány, Autoportret, 1912 W manifeście Kernstok domagał się, by sztuka węgierska odeszła od motywów folklorystycznych, by zamiast tego poszukiwać esencjonalnej struktury świata. Kernstok skrytykował również impresjonizm i jego technikę malarską, uznając go jedynie za ulotną grę pozorów. Głównym celem tworzenia miało ponownie być obrazowanie rzeczywistości, interpretowanie natury. Grupa Ośmiu postulowała czerpanie z nowoczesnych kierunków w malarstwie zachodnim, zwłaszcza francuskim, wzorując się na twórczości Paula Cézanne’a, Henriego Matisse’a, Georgesa Braque’a i Pabla Picassa, nie stroniąc także od nawiązań do sztuki klasycznej, jak w Jeźdźcach na brzegu. Idąc za myślą Cézanne’a, grupa postulowała jedność rysunku i koloru, współistnienie harmonii barw i precyzji linii. W dziełach Ośmiu widoczne były inspiracje malarstwem fowistycznym, kubistycznym, ekspresjonizmem i syntetyzmem Paula Gauguina.