Uzbrojenie okrętów obejmowało dwie sprzężone armaty uniwersalne kalibru 57 mm w dwudziałowym odkrytym stanowisku ZIF-31B, umieszczonym przed nadbudówką. Ponadto okręty proj. 1171/IV jako jedyne zostały uzbrojone w działka przeciwlotnicze kalibru 25 mm w dwóch zdwojonych stanowiskach 2M-3M na rufie. Mają do samoobrony także trzy poczwórne wyrzutnie MTU-4S pocisków przeciwlotniczych bliskiego zasięgu samonaprowadzających się na podczerwień Strieła-3, z zapasem 24 pocisków. Okręty proj. 1171/IV ponadto dla potrzeb wsparcia desantu uzbrojone są w jedną czterdziestoprowadnicową wyrzutnię A-215 niekierowanych pocisków rakietowych kalibru 122 mm Grad-M, z 80 pociskami.
Służba thumb|„Nikołaj Filczenkow” podczas ćwiczeń w marynarce ZSRR w 1981 roku Okręt początkowo służył we Flocie Bałtyckiej ZSRR. Od marca do lipca 1976 roku i ponownie od listopada 1977 do stycznia 1978 roku w ramach wsparcia militarnego ZSRR stacjonował w portach Angoli. Od grudnia 1979 roku wchodził w skład Floty Czarnomorskiej. Nosił zmienne numery burtowe: 560 (1975 rok), 409 (1976), 417, 141 (1980), 136 (1982), 143, 146 (1985), 142 (1988).