Biologia i ekologia Owad wilgociolubny, na wyżynach i w górach częstszy niż na nizinach. Zasiedla wilgotne pobrzeża lasów i polany, nadrzeczne zadrzewienia i zakrzewienia, łozowiska, plantacje wierzb, pobrzeża wód stojących oraz wilgotne łąki.
Zarówno larwy, jak i postacie doskonałe są fitofagami. Larwy żerują na korzeniach wierzb, topól i szczawi, głównie na ich korze, rzadko wgryzając się w drewno. Pokarmem postaci dorosłych są natomiast liście i pąki drzew i krzewów. W sumie jako rośliny żywicielskie wymieniane są: wierzba krucha, wierzba pięciopręcikowa, wierzba trójpręcikowa, topole i szczaw tępolistny. Przepoczwarczenie następuje w glebie, w otoczce ze zlepionych grudek podłoża.
Rozprzestrzenienie i zagrożenie Gatunek holarktyczny. Podgatunek nominatywny znany jest z nearktycznej Ameryki Północnej (z Kanady i Stanów Zjednoczonych), syberyjskiej części Rosji, Azerbejdżanu oraz z Europy, gdzie wykazywany jest z Francji, Belgii, Holandii, Luksemburga, Niemiec, Szwajcarii, Liechtensteinu, Austrii, Włoch, Danii, Szwecji, Estonii, Łotwy, Litwy, Polski, Czech, Słowacji, Białorusi, Słowenii, Chorwacji oraz Bośni i Hercegowiny. L. p. asperatus zamieszkuje tylko Europę i podawany jest z Łotwy, Polski, Słowacji, Węgier, Mołdawii, Rumunii, Bułgarii, Chorwacji i Serbii. L. p.