Przedplecze ma przednią krawędź prostą, pozbawioną płatów ocznych, a krawędzie boczne mocno zbieżne na całej długości lub tylko w przedniej połowie. Drobna tarczka ma trójkątny kształt. Pokrywy mają przedni brzeg wycięty, przynajmniej trochę szerszy od przedplecza, barki słabiej niż u szeliniaków zaznaczone, rzędy wąskie i drobno punktowane, a międzyrzędy szerokie, płaskie i gęsto rzeźbione. Przód przedpiersia jest lekko wycięty. Każde odnóże ma ząbek na udzie oraz długą, kolcowatą ostrogę otoczoną jasnymi szczecinkami w wewnętrzno-wierzchołkowym kącie goleni.
Odwłok u samca ma nasadową część spodu z wgłębieniem.
Ekologia Zarówno larwy, jak i postacie doskonałe są polifagicznymi fitofagami. Larwy rozwijają się w glebie, żerując na korzeniach (ryzofagi) i tam też się przepoczwarczają. Postacie dorosłe odżywiają się liśćmi i pąkami (foliofagi).
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1817 roku przez Ernsta Friedricha Germara. Obejmuje ponad 30 opisanych gatunków:
Przypisy
Kategoria:Ryjkowcowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1817 roku