Po powrocie na Węgry związał się z Márią Trebiczky, również malarką, którą poznał w kolonii artystycznej w Szolnoku. Po zawarciu małżeństwa i urodzeniu dzieci – córki Judit i syna László – Trebiczky była faktycznie zmuszona przerwać własną karierę twórczą. Małżeństwo nie było udane: Czigány regularnie urządzał żonie sceny zazdrości. W 1911 r. Trebiczky została znaleziona zastrzelona w ich domu. Policja podejrzewała malarza o zabójstwo, lecz z braku dowodów uznała ostatecznie, że kobieta popełniła samobójstwo. Również drugie małżeństwo Czigányego, zawarte w 1913 r., szybko się rozpadło.

Od 1909 r. Czigány był członkiem awangardowej grupy artystycznej OśmiuA. M. Kurtok, Kulturalne i literackie konteksty relacji chorwacko-węgierskich w XIX i XX wieku, Prace Naukowe Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2019, s. 230.. Grupa ta postulowała czerpanie z nowoczesnych kierunków w malarstwie zachodnimI. Kossowska, Artystyczna rekonkwista. Sztuka w międzywojennej Polsce i Europie, Wydawnictwo Naukowe UMK, Toruń 2017, ISBN 978-83-231-3915-7, s. 193–197., zwłaszcza francuskim, wzorując się na twórczości Paula Cézanne’a, Henriego Matisse’a, Georgesa Braque’a i Pabla Picassa. Na sztukę Czigány’ego szczególny wpływ miały dzieła Cézanne'a i Paula Gauguina, malarstwo fowistyczne.