Historia Termin cząstka subatomowa upowszechnił się w latach 60. XX wieku jako retronim, pozwalający odróżnić liczne bariony i mezony (tworzące hadrony) od cząstek uznanych za elementarne. Wcześniej hadrony klasyfikowano jako elementarne, ponieważ ich wewnętrzna struktura nie była znana.
+ Ważniejsze odkrycia cząstek subatomowych Cząstka Skład Przewidziana Odkryta Uwagi elektron e⁻ elementarna (lepton) G.J. Stoney (1874) J.J. Thomson (1897) Pierwsza zidentyfikowana cząstka subatomowa. cząstka alfa α złożona (jądro) Ernest Rutherford (1899) W 1907 r. Rutherford i Thomas Royds udowodnili, że jest to jądro helu. Nobel z chemii 1908. foton γ elementarna (kwant) Max Planck (1900) Albert Einstein (1905) Rozwiązanie problemu promieniowania ciała doskonale czarnego. proton p⁺ złożona (barion) William Prout (1815) Ernest Rutherford (1919) Jądro wodoru. neutron n⁰ złożona (barion) Ernest Rutherford (ok. 1920) James Chadwick (1932) Drugi nukleon. antycząstki Paul Dirac (1928) C.D. Anderson (pozyton, 1932) Wyjaśnienie oparte na symetrii CPT. piony π złożona (mezony) Hideki Yukawa (1935) César Lattes, G. Occhialini, C. Powell (1947) Wyjaśnienie siły jądrowej między nukleonami. mion μ elementarna (lepton) C.D. Anderson (1936) Początkowo nazywany mezonem, dziś klasyfikowany jako lepton. kaony K złożona (mezony) G.D. Rochester, C.C.