Incydent w Leningradzkiej Elektrowni Jądrowej był wypadkiem radiacyjnym (według innych źródeł poważnym incydentem) w bloku 1 Leningradzkiej Elektrowni Jądrowej, który miał miejsce 30 listopada 1975 roku. W wyniku wypadku do atmosfery przedostało się izotopy promieniotwórcze o radioaktywności do półtora miliona kiurów. Według raportu Międzynarodowej Grupy Doradczej ds. Bezpieczeństwa Jądrowego przyczyną wypadku były wady konstrukcyjne reaktora RBMK-1000, które następnie doprowadziły do katastrofy w Czarnobylu 26 kwietnia 1986 roku.
Chronologia W nocy 30 listopada 1975 r. zaplanowano konserwację jednej z turbin, stopniowo redukując jej obciążenie. Jednak zamiast ją wyłączyć, starszy inżynier sterowania turbiną omyłkowo wyłączył pracującą turbinę, co spowodowało, że system ochrony awaryjnej reaktora zadziałał zgodnie z przeznaczeniem.
Aby uniknąć długotrwałego braku zasilania sieci, personel operacyjny zdecydował się natychmiast rozpocząć zwiększanie mocy, unikając zatrucia reaktora ksenonem. Podczas tego procesu starszy inżynier sterowania reaktorem Michaił Pawłowicz Karrask wykorzystał prawie cały margines reaktywności operacyjnej poprzez usunięcie prętów systemu sterowania i ochrony.