był spowodowany efektem końcowym pracy reaktora jądrowego, który doprowadził do lokalnego przegrzania i późniejszej dekompresji jednego kanału oraz uszkodzenia sąsiednich.
Konsekwencje Po wypadku powołano komisję rządową, która uznała za konieczne wprowadzenie istotnych zmian w konstrukcji i przepisach dotyczących personelu reaktora RBMK. Jednakże oficjalnie uznano, że przyczyną wypadku była wada produkcyjna, a niemal wszystkie niezbędne modernizacje zostały ukończone po katastrofie w Czarnobylu. W 1976 roku w komorze reaktora zainstalowano alarm ciśnieniowy oraz klauzulę regulacyjną zakazującą pracy z ORM mniejszym niż 15 efektywnych prętów.
Pracownicy stacji mówili o emisji półtora miliona kiurów, podczas gdy władze radzieckie w 1990 roku uznały tę liczbę za mocno przesadzoną.
Podczas dochodzenia w sprawie katastrofy w Czarnobylu komisja pod przewodnictwem N. A. Steinberga ponownie zbadała katastrofę z 1975 r., wskazując jako jej główną przyczynę nie wadę fabryczną, lecz nieusunięte błędy konstrukcyjne reaktora.