1 czerwca 1921 pozostawał nadal w służbie w 21 pp. Z dniem 25 października 1921 został zdemobilizowany i przydzielony w rezerwie do 21 pp. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 1044. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Kraków Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr V. Był wówczas w grupie oficerów „powyżej 40 roku życia”.
Po zwolnieniu z wojska pracował jako kierownik ekspozytury Urzędu Emigracyjnego, a następnie kierownik Urzędu Pośrednictwa Pracy przy wojewodzie warszawskim. Poza tym pełnił funkcję przewodniczącego Zarządu Obwodowego Funduszu Bezrobocia. W 1930 przeniósł się do Krakowa, gdzie został radcą w Urzędzie Wojewódzkim Krakowskim. Równocześnie zarobkował jako komisarz Ubezpieczalni Społecznej. Był członkiem Związku Legionistów Polskich, pełnił w nim funkcję wiceprezesa Zarządu Okręgu Krakowskiego oraz przewodniczącego komisji gospodarczej i przewodniczącego Koła 1 pułku piechoty Legionów Polskich.