Post opatrzyła podpisem „Do zobaczenia w przyszłym roku” i oznaczyła kilka kont, w tym szwedzkiego muzyka Ilyę Salmanzadeha, reżysera teledysków Christiana Breslauera oraz wytwórnię Republic Records. Zdjęcie, na którym płacze, oraz inne, przedstawiające ją w tańcu, określiła jako „dwa nastroje albumu”.
Do fanów wysłano paczki z pomadką R.E.M. Beauty w odcieniu „Attention”, zawierające nieostre zbliżenie czerwonych ust Grande oraz podpis z postu, który artystka opublikowała kilka dni później. 17 stycznia 2024 roku Grande oficjalnie ogłosiła w swoich mediach społecznościowych tytuł albumu – Eternal Sunshine – oraz datę jego premiery.
Muzyka i tekst Eternal Sunshine to album z gatunku pop i R&B, który zawiera elementy muzyki tanecznej, zwłaszcza synth-popu i house. Helen Brown z dziennika The Independent określiła go jako płytę z gatunku „slow-fizz pop”, składającą się z syntezatorów o średnim tempie, instrumentów smyczkowych i przytłumionych dźwięków gitary. Jem Aswad z Variety uznał, że Martin i Salmanzadeh nadali utworom „bardzo szwedzki klimat i strukturę” inspirowaną klasycznym popem – stylem nietypowym dla muzyków angloamerykańskich. Pod względem tekstowym album stanowi połączenie motywów „skrajnej pewności siebie i całkowitej autodeprecjacji”, inspirowanych osobistymi relacjami Grande.