Klęski wojsk koronnych w bitwach nad Żółtymi Wodami i pod Korsuniem wywarły przygnębiające wrażenie na szlachcie. Sejmiki wojewódzkie zwołane w 1648 przez Prymasa podjęły uchwały w sprawie nowych zaciągów i odbudowy armii koronnej. Na tej podstawie została utworzona chorągiew kozacka wojewody ruskiego Jeremiego Wiśniowieckiego pod dowództwem Stanisława Poniatowskiego. W czwartym kwartale 1648 liczyła 150 koni.
Kolejna chorągiew Jeremiego Michała Korybuta Wiśniowieckiego, wojewody ruskiego w trzecim kwartale 1649 liczyła 150 koni.
Po Jeremim Wiśniowieckim chorągiew przejął wojewodzic ruski Michał Wiśniowiecki. Dowództwo sprawował Andrzej Bestkowski.
Zrujnowana prowadzeniem walk na kilku frontach w latach 50. XVII wieku Rzeczypospolita podjęła jeszcze jeden wysiłek i wystawiła siły zbrojne liczące około 60 000 koni i porcji. Przygotowania czynione w 1660 do kampanii przeciw Rosji cechowało tworzenie wielu nowych jednostek. W kompucie wojsk koronnych z 1660 występowała 99 konna chorągiew pancerna wojewodzica ruskiego Michała Korybuta Wiśniowieckiego pod dowództwem Kozubskiego.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Chorągwie pancerne koronne Kategoria:Chorągwie autoramentu narodowego Kategoria:Jazda koronna w dobie wojny polsko-rosyjskiej (1654–1667) Kategoria:Jazda koronna w dobie potopu szwedzkiego Kategoria:Wiśniowieccy herbu Korybut