Konflikt obejmuje również ograniczenia eksportu zaawansowanych układów scalonych i sprzętu do ich produkcji do Chin oraz restrykcje wobec Huawei.
Inne przypadki Wieloletnie reżimy sankcyjne obowiązują wobec Iranu (od 1979, zaostrzane od 2012 w związku z programem jądrowym) i Korei Północnej (od 2006, w związku z programem nuklearnym).
Skuteczność i krytyka Skuteczność sankcji gospodarczych jest przedmiotem debaty w nauce o stosunkach międzynarodowych. Badanie Gary’ego Hufbauera i współpracowników z , obejmujące 174 sprawy i 204 epizody sankcji od I wojny światowej, wykazało, że ok. 34% przypadków zakończyło się przynajmniej częściowym osiągnięciem zamierzonych celów politycznych. Robert Pape zakwestionował tę ocenę, szacując rzeczywistą skuteczność na zaledwie 4–5%. Nowsze badania wskazują na wskaźnik ok. 40% dla sankcji nałożonych po 1990 roku.
Krytycy wskazują na następujące problemy:
nieproporcjonalny wpływ na ludność cywilną przy ograniczonym oddziaływaniu na elity polityczne możliwość obchodzenia sankcji przez sieci pośredników w państwach trzecich ryzyko wzmocnienia reżimu przez efekt konsolidacji społeczeństwa wokół władzy negatywne skutki dla gospodarki państw nakładających sankcje