Po zakończeniu wojny powrócił do Krakowa i do końca życia był związany zawodowo z Kliniką Laryngologiczną UJ. W 1954 r. habilitował się na podstawie dysertacji Odczyny błędnikowe po fenestracji, a w 1955 r. uzyskał tytuł docenta. W latach 1960–1962 pełnił funkcję prodziekana Wydziału Lekarskiego UJ. W latach 1963–1966 pełnił obowiązki kierownika Kliniki Laryngologicznej Collegium Medicum. Przez wiele lat sprawował także funkcję ordynatora oddziału dziecięcego. Był także przewodniczącym Polskiego Towarzystwa Otolaryngologicznego Chirurgów Głowy i Szyi oraz jego honorowym członkiem.

Specjalizował się w operacjach usznych, a przez pewien czas jako jedyny operował woreczek łzowy metodą Westa.

Był autorem kilkudziesięciu prac naukowych publikowanych w polskich i zagranicznych czasopismach medycznych.

Zmarł 12 czerwca 1982 r.

Odznaczenia

Srebrny Krzyż Zasługi (1953) Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 13 stycznia 1955 r. nr 0/113 - na wniosek Ministra Zdrowia.

Przypisy

Kategoria:Absolwenci Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Polscy lekarze Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Zmarli w 1982