Jedną z nich była chorągiew starosty słabuńskiego Samuela Kuderowicza licząca 100 koni.
Zrujnowana prowadzeniem walk na kilku frontach w latach 50. XVII wieku Rzeczypospolita podjęła jeszcze jeden wysiłek i wystawiła siły zbrojne liczące około 60 000 koni i porcji. Przygotowania czynione w 1660 do kampanii przeciw Rosji cechowało tworzenie wielu nowych jednostek. W kompucie wojsk koronnych z 1660 występowała 100 konna chorągiew pancerna starosty słabuńskiego Samuela Kuderowicza.
Po Samuelu Kuderowiczu, z dniem 1 października 1660 szefostwo chorągwi przejął Bairasz Szostowicki. Od 1 lipca 1661 chorągiew zamieniona na tatarską.
Zrujnowana prowadzeniem walk na kilku frontach w latach 50. XVII wieku Rzeczypospolita podjęła jeszcze jeden wysiłek i wystawiła siły zbrojne liczące około 60 000 koni i porcji. Przygotowania czynione w 1660 do kampanii przeciw Rosji cechowało tworzenie wielu nowych jednostek. W kompucie wojsk koronnych z 1660 występowała 101 konna chorągiew tatarska Bairasza Szostowickiego (zamieniona z kozackiej).
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Chorągwie pancerne koronne Kategoria:Chorągwie autoramentu narodowego Kategoria:Jazda koronna w dobie wojny polsko-rosyjskiej (1654–1667) Kategoria:Jazda koronna w dobie potopu szwedzkiego