Jedną z nich była chorągiew łowczego podolskiego Jacka Szemberka licząca 100 koni.
Po Jacku Szemberku, z dniem 1 lipca 1657 szefostwo chorągwi przejął Andrzej Stawicki.
Zrujnowana prowadzeniem walk na kilku frontach w latach 50. XVII wieku Rzeczypospolita podjęła jeszcze jeden wysiłek i wystawiła siły zbrojne liczące około 60 000 koni i porcji. Przygotowania czynione w 1660 do kampanii przeciw Rosji cechowało tworzenie wielu nowych jednostek. W kompucie wojsk koronnych z 1660 występowała 241 konna chorągiew wołoska Andrzeja Staweckiego.
W 1663 chorągiew wołoska Andrzeja Staweckiego przeformowana została na tatarską.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Chorągwie lekkiej jazdy koronne Kategoria:Chorągwie wołoskie koronne Kategoria:Chorągwie autoramentu narodowego Kategoria:Jazda koronna w dobie wojny polsko-rosyjskiej (1654–1667) Kategoria:Jazda koronna w dobie potopu szwedzkiego Kategoria:Jazda koronna w dobie powstania Chmielnickiego Kategoria:Szembekowie herbu własnego