W pierwszej połowie 1655 Rzeczpospolita przygotowywała się do odparcia szwedzkiej agresji. Sejmiki wojewódzkie, a także sejm nadzwyczajny uchwaliły podatki i nakazały zwiększenie liczebności sił zbrojnych. W drugim kwartale roku, w składzie komputu znajdowało się 12 chorągwi wołoskich – w sumie 1138 koni. Jedną z nich była chorągiew Jana Grzebułtowskiego licząca 52 konie.
W czwartym kwartale 1655 oraz w pierwszym i drugim 1656 była chorągwią „odsądzoną”, czyli pozostającą pod rozkazami szwedzkimi. Za ten okres chorągiew nie otrzymała wypłaty żołdu przewidzianej w kompucie koronnym.
Po Janie Grzybułtowskim (Janie Giebukowskim), z dniem 1 stycznia 1660 szefostwo chorągwi przejął chorąży nadworny koronny Samuel Prażmowski.
Zrujnowana prowadzeniem walk na kilku frontach w latach 50. XVII wieku Rzeczypospolita podjęła jeszcze jeden wysiłek i wystawiła siły zbrojne liczące około 60 000 koni i porcji. Przygotowania czynione w 1660 do kampanii przeciw Rosji cechowało tworzenie wielu nowych jednostek. W kompucie wojsk koronnych z 1660 występowała