Od 1968 r. pracował w Wyższej Szkole Morskiej w Gdyni początkowo jako wykładowca kontraktowy dochodzący przedmiotów mechanizmy okrętowe oraz parowe turbiny okrętowe, a od 1973 do 1990 r. na stanowisku docenta kontraktowego w Instytucie Technicznej Eksploatacji Siłowni Okrętowych (ITESO) WSM. W 1975 r. stworzył w ITESO zespół naukowo-badawczy zajmujący się m.in. rozwiązywaniem problemów węzłowych i centralnych w zakresie eksploatacji maszyn okrętowych. Był kierownikiem Zakładu Silników Okrętowych (1974–1997), prorektorem ds. praktyk WSM (1973–1975), prorektorem ds. badań naukowych WSM (1975–1981, 1987–1990) oraz p.o. rektora WSM (od 1 października do 30 listopada 1989 r.).
Prowadził wykłady z przedmiotów okrętowe silniki spalinowe, a także eksploatacja maszyn okrętowych na studiach dziennych. Opracował podręczniki wielokrotnie wznawiane przez wydawnictwo uczelni. Autor artykułów i komunikatów naukowych w polskich i zagranicznych wydawnictwach, wypromowanych 5 doktorów, opracował też 3 patenty i ponad 90 ekspertyz technicznych.
Prowadził wykłady w uczelniach zagranicznych: Technishe Hochschule Bremerhaven (1981), Shanghai Maritime Institute (1987).