Hreppr (isl. hreppur, liczba mnoga: hreppar) – element samorządu lokalnego w średniowiecznej i nowożytnej Islandii, określany po polsku jako komuna. W literaturze przedmiotu termin ten bywa też opisywany jako najmniejsza jednostka administracyjna średniowiecznej Islandii.
Organizacja Na czele komuny stał pięcioosobowy komitet. Jego członkowie byli wybierani co roku przez losowanie albo w inny sposób, a ich kadencji nie można było przedłużać. Członków komitetu określano jako sóknarmenn („oskarżycieli”), ponieważ do ich obowiązków należało oskarżanie osób, które w sprawach wspólnoty postępowały wbrew jej regułom i regulacjom. Z czasem zaczęto ich także określać jako hreppstjórar („zarządców komuny”). Hreppr był formalnie kierowany przez pięciu hreppstjórar, wybieranych na roczną kadencję.
Członkami komitetu mogli być wyłącznie właściciele gospodarstw. Dzierżawcy mogli pełnić tę funkcję tylko wtedy, gdy zgodzili się na to członkowie komuny.