Znaczna część tych dzieł została utracona w wyniku sekularyzacji klasztoru w 1810 roku, kiedy to uległy one konfiskacie i przetopieniu. W pierwszej połowie XVIII wieku opactwo aktywnie uczestniczyło także w rozbudowie infrastruktury sakralnej poza Krzeszowem. W Wierzbnej koło Świdnicy wyposażono nowy kościół parafialny, do którego przeniesiono część wyposażenia z kościoła klasztornego. W Starych Bogaczowicach (1735–1736) wzniesiono kaplicę św. Anny o zaawansowanej, rokokowej formie architektonicznej i dekoracyjnej.

11 października 1734 roku pożar zniszczył Lubawkę, która następnie została odbudowana przy istotnym udziale opata Benedykta II. Rekonstrukcja nadała miastu nowy, reprezentacyjny charakter z zabudową murowaną i podcieniami, według projektu Antoniego Josepha Jentscha. W tym samym czasie przebudowano również kościół parafialny, nadając mu sklepienie w stylu czeskim oraz bogaty wystrój rzeźbiarski i malarski. Ważnym przedsięwzięciem z okresu rządów opata Benedykta (1735–1747) była również budowa mauzoleum Piastów Śląskich w Krzeszowie, stanowiącego istotny element zespołu klasztornego i podkreślającego jego znaczenie jako miejsca pamięci historycznej regionu. Opat Benedykt II planował również znaczącą rozbudowę założenia klasztornego w Krzeszowie.