W przypadku najważniejszych filozofów rozpoczęto wieloletnie projekty publikacji ich dzieł wszystkich.

Stosunek do nauki W XIX wieku ukształtowała się instytucjonalna nauka i istotnym problemem, jaki stanął przed filozofią, było określenie stosunku między nimi. Aż po wiek XX z filozofii nadal wyodrębniały się kolejne dyscypliny naukowe (biologia z filozofii przyrody, ekonomia, socjologia, psychologia). Filozofia w dalszym ciągu jednak zajmowała się najbardziej ogólnymi i abstrakcyjnymi problemami tych nauk. Jako odrębna dyscyplina ukształtowała się w XX wieku filozofia nauki.

Istotnym zjawiskiem przejawiającym się w wielu nurtach i dyskusjach filozoficznych był naturalizm, w różnych jego postaciach. Naturalizm w filozofii był próbą zastosowania w filozofii metod i osiągnięć nauk ścisłych i przyrodniczych, oraz chęcią integracji wszystkich dziedzin wiedzy. Wiązało się to także z chęcią unaukowienia filozofii (uczynienia z filozofii nauki ścisłej) czy postawą scjentystyczną. Pierwszym nurtem dążącym do tego był pozytywizm. Próby naturalizacji filozofii przyjmowały różne formy, m.in.