W leczeniu niepłodności zmniejszona rezerwa jajnikowa ma znaczenie przede wszystkim prognostyczne. Może wskazywać na mniejszą liczbę oocytów możliwych do uzyskania w procedurze zapłodnienia pozaustrojowego i na większe ryzyko przerwania cyklu z powodu słabej odpowiedzi jajników. Nie powinna jednak być jedyną podstawą odmowy leczenia, ponieważ sama ocena rezerwy jajnikowej nie określa przewidywalnie prawdopodobieństwa ciąży i urodzenia żywego dziecka.

Znaczenie kliniczne Zastosowanie w leczeniu niepłodności Badania rezerwy jajnikowej są wykorzystywane przede wszystkim w diagnostyce i planowaniu leczenia niepłodności, zwłaszcza przed procedurami zapłodnienia pozaustrojowego. Parametry AMH i AFC są używane do przewidywania liczby oocytów możliwych do uzyskania po kontrolowanej stymulacji jajników oraz ryzyka słabej lub nadmiernej odpowiedzi jajnikowej.

W polskich rekomendacjach dotyczących diagnostyki i leczenia niepłodności wskazano, że przy wyborze protokołu kontrolowanej stymulacji jajników i początkowej dawki gonadotropin należy uwzględniać m.in. wiek pacjentki, wskaźnik masy ciała, wywiad, sytuację kliniczną oraz ocenę rezerwy jajnikowej z użyciem AMH, AFC i FSH.