Cheilocystydy 12–19 × 6–10 μm, liczne, tworzące sterylny pas na brzegu blaszki, maczugowate lub jajowate, z wierzchołkami rzadko pokrytymi cylindrycznymi naroślami 4–8 × 1 μm. Pleurocystyd brak. Skórka kapelusza zbudowana ze strzępek o szerokości 3–7 μm, gęsto pokrytych cylindrycznymi, nierozgałęzionymi naroślami 2–7 × 1 μm. Subkutis o grubości 80–120 μm, zbudowany z luźno ułożonych, nieregularnych strzępek osadzonych w galaretowatej substancji. Włoski w postaci wyprostowanych stożkowatych wiązek złożonych z kilku skupisk strzępek, podobnych do strzępek epikutis, pokrytych naroślami o długości 2–5 μm. Trama hymenium w odczynniku Melzera dekstrynoidalna, fioletowobrązowa. Sprzążki obecne, rozproszone.
Występowanie i siedlisko Podano nieliczne stanowiska w Ameryce Północnej i Europie. Brak tego gatunku w opracowanym w 2003 r. przez Władysława Wojewodę wykazie wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, ale później podano jego stanowiska. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.
Grzyb saprotroficzny. Najczęściej podano jego stanowiska na drewnie olchy, ale także na pokrytej mchem korze wierzby, drewnie korzeni dębu i kasztanowca, pod modrzewiem i lipą. W Polsce znaleziono go pod leszczyną. Najwyraźniej grzyb ten nie wykazuje specyficzności do podłoża.
Przypisy
Kategoria:Grzybówkowate Kategoria:Mykobiota Polski