Klasztor Lamspringe (niem. Kloster Lamspringe) – dawny klasztor benedyktyński znajdujący się w niemieckiej gminie Lamspringe.

Historia Klasztor został założony w 847 roku jako wspólnota kanoniczek. W 872 roku biskup nadał wspólnocie prawo do niezależnego wyboru opatki. W 1138 roku papież Innocenty II zatwierdził przyjęcie przez kanoniczki reguły benedyktyńskiej.

Klasztor podupadł w XIV wieku wskutek pożarów i grabieży. Podczas sporu w diecezji Hildesheimu z lat 1519–1523 miejscowość Lamspringe została spalona, a klasztor splądrowany. Po traktacie quedlinburskim rozwiązującym spór opactwo przeszło pod jurysdykcję książąt Brunszwiku. W 1542 roku książę Henryk II Młodszy został wypędzony z księstwa wskutek ataku protestanckiego związku szmalkaldzkiego. Zakonnice pozostały przy katolicyzmie, lecz przy kościele powołano luterańskiego kaznodzieję. Dopiero po przejściu księcia Juliusza na protestantyzm w 1568 roku klasztor przekształcono w luterańską wspólnotę żeńską.