Ubiegała się o reelekcję w 1998, ale Bartolo, który ponownie wygrał wybory w obu okręgach, zdecydował się zwolnić mandat w 10. okręgu, a nie w 12., więc nie było wakatów do obsadzenia. Kadencja Camilleri w parlamencie zakończyła się 3 sierpnia 1998 wraz z zakończeniem sesji ustawodawczej.
Była współzałożycielką szkoły Mariam Al-Batool w Paoli dla dzieci maltańskich muzułmanów w 1997 i została jej pierwszą dyrektorką. Pozostała na tym stanowisku przez 17 lat; w tym czasie Mariam Al-Batool była jedyną muzułmańską szkołą na świecie z chrześcijańską dyrektorką.
W lipcu 2008 Maria Camilleri ogłosiła swoją kandydaturę z ramienia Partii Pracy w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2009, przy poparciu nowo wybranego lidera Partii Pracy Josepha Muscata. W swoim oświadczeniu powołała się na swoje doświadczenie jako szefowa Mariam Al-Batool i swoje poparcie dla Unii Śródziemnomorskiej. W pierwszej turze otrzymała 2031 głosów, co dało jej dziesiąte miejsce wśród kandydatów Partii Pracy, ale ostatecznie przegrała po kolejnych liczeniach. W październiku 2013 Muscat mianował Camilleri specjalnym doradcą premiera ds. krajów arabskich. Podawano ją jako potencjalną kandydatkę partii na stanowisko prezydenta Malty po tym, jak Partia Pracy odzyskała w tym roku większość.