Nie łącząc się z żadnym historycznym kierunkiem czy perspektywą teoretyczną, ten styl uprawiania socjologii nie jest wszakże metodologicznie neutralny gdyż swą rację bytu wyprowadza z przeświadczenia, że socjologowie, którzy uznają normy naukowości wspólne dla wszystkich nauk empirycznych, prędzej czy później będą musieli odkryć korzyści płynące z zastosowań matematyki Tadeusz Sozański, Socjologia matematyczna, [w:] „Encyklopedia socjologii. Tom IV”, Oficyna Naukowa, Warszawa 2002, s. 73. ISBN 83-88164-61-9. Wartość matematyki jako języka nauki polega w szczególności na „zadziwiającym połączeniu prostoty z możliwościami komplikowania w dowolnym kierunku”James S. Coleman, Wstęp do socjologii matematycznej, Państwowe Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa 1968, s. 15.
Z dziejów socjologii matematycznej Do lat trzydziestych XX w. można mówić jedynie o izolowanych próbach modelowania matematycznego, mało znaczących w ogólnym obrazie dziejów socjologii. Sytuacja zmieniła się wraz z powstaniem socjometrii. Ogromne znaczenie miał także lawinowy rozwój badań empirycznych, głównie sondażowych, w Stanach Zjednoczonych w czasie II wojny światowej i w latach powojennych. Gdy w roku 1954 ukazał się zbiór prac pt.