Grę u boku córki – która wcześniej wystąpiła w kilku filmach kinowych i telewizyjnych (wśród nich Wall Street [1987, reż. Oliver Stone]), a także miała za sobą teatralne kreacje w Los Angeles i Nowym Jorku oraz była tancerką w – Peck uważał za „absolutną, nieskrępowaną radość”. Jak twierdził: „Jest absolutnie cudowna i całkowicie naturalna”. Również córka chwaliła sobie współpracę z ojcem i Bacall. Na planie Portretu ponownie współpracował z , która wcieliła się w rektorkę uniwersytetu, zapowiadającą wieczór poezji Churcha (w 1962 w filmie Zabić drozda [reż. Robert Mulligan] zagrała rozwiązłą Mayellę Violet Ewell).
Realizacja thumb|Arthur Penn (na zdj. w 1972), reżyser filmu W 1986 stacja PBS wyemitowała telewizyjną wersję sztuki z Moffatem, jako Fanny i w roli Margaret. Peck nabył do niej prawa za pośrednictwem swojej nowo utworzonej firmy, Atticus Productions. Aby móc sfinansować projekt, którego budżet wyniósł 4 miliony dolarów, połączył siły z Robert Greenwald Productions i TNT, jedną ze stacji kablowych Teda Turnera. „To w dużej mierze dzieło aktorów” – wspominał, dodając, że „to dokładnie to, co fani kinowych hitów pogardliwie nazwaliby »obrazem z relacjami«. To dla nich trochę brzydkie słowo. Dlatego też telewizja jest odpowiednim medium”.