Kriokonserwacja oocytów, także: krioprezerwacja oocytów (ang. oocyte cryopreservation, potocznie egg freezing, „mrożenie komórek jajowych”) – procedura medyczna polegająca na pobraniu, przygotowaniu i długotrwałym przechowywaniu niezapłodnionych oocytów (komórek jajowych) w bardzo niskiej temperaturze w celu ich późniejszego wykorzystania w technikach wspomaganego rozrodu. Współcześnie podstawową techniką kriokonserwacji ludzkich oocytów jest szybkie chłodzenie, najczęściej określane jako witryfikacja, które prowadzi do przejścia roztworu w stan szklisty i ogranicza tworzenie kryształów lodu uszkadzających komórkę.
Kriokonserwację oocytów stosuje się w zachowaniu płodności przed leczeniem mogącym uszkadzać jajniki, w niektórych procedurach zapłodnienia pozaustrojowego, w dawstwie komórek jajowych oraz jako planowaną kriokonserwację przed przewidywanym spadkiem płodności związanym z wiekiem. W ostatnim z tych zastosowań opisywane motywacje obejmują między innymi brak stabilnego partnera, obawę przed spadkiem płodności wraz z wiekiem oraz potrzebę zyskania czasu na decyzję o rodzicielstwie.