Klęski wojsk koronnych w bitwach nad Żółtymi Wodami i pod Korsuniem wywarły przygnębiające wrażenie na szlachcie. Sejmiki wojewódzkie zwołane w 1648 przez Prymasa podjęły uchwały w sprawie nowych zaciągów i odbudowy armii koronnej. W pierwszym kwartale 1650 do komputu koronnego została powołana chorągiew tatarska Mustafy Sudycza, której etat ustalono na 100 koni.
W pierwszej połowie 1655 Rzeczpospolita przygotowywała się do odparcia szwedzkiej agresji. Sejmiki wojewódzkie, a także sejm nadzwyczajny uchwaliły podatki i nakazały zwiększenie liczebności sił zbrojnych. W drugim kwartale roku, w składzie komputu znajdowało się 11 chorągwi tatarskich – w sumie 1285 koni. Jedną z nich była chorągiew Mustafy Sudicza licząca 120 koni .
W okresie potopu szwedzkiego (1655–1660) chorągiew Mustafy Sudycza przez dłuższy czas służyła pod rozkazami króla szwedzkiego Karola X Gustawa. Dlatego też „odsądzono” ją od wypłaty żołdu.