Jedną z nich była chorągiew Halembeka Morawskiego licząca 120 koni .
Po Halembeku Morawskim, z dniem 1 lipca 1655 szefostwo przyjął Bechtiar Morawski.
W czwartym kwartale 1655 oraz w pierwszym i drugim 1656 była chorągwią „odsądzoną”, czyli pozostającą pod rozkazami szwedzkimi. Za ten okres chorągiew nie otrzymała wypłaty żołdu przewidzianej w kompucie koronnym.
Zrujnowana prowadzeniem walk na kilku frontach w latach 50. XVII wieku Rzeczypospolita podjęła jeszcze jeden wysiłek i wystawiła siły zbrojne liczące około 60 000 koni i porcji. Przygotowania czynione w 1660 do kampanii przeciw Rosji cechowało tworzenie wielu nowych jednostek. W kompucie wojsk koronnych z 1660 występowała 110 konna chorągiew tatarska Bechtiara Morawskiego.
Po Bechtiarze Morawskim z dniem 1 października 1661 szefostwo przyjął Halembek Morawski.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Chorągwie lekkiej jazdy koronne Kategoria:Chorągwie tatarskie koronne Kategoria:Chorągwie autoramentu narodowego Kategoria:Jazda koronna w dobie wojny polsko-rosyjskiej (1654–1667) Kategoria:Jazda koronna w dobie potopu szwedzkiego Kategoria:Jazda koronna w dobie powstania Chmielnickiego