Andreas Antonopoulos określa Lightning Network jako protokół płatniczy drugiej warstwy. Kanały płatnicze umożliwiają uczestnikom wzajemne przekazywanie środków bez konieczności upubliczniania wszystkich transakcji w łańcuchu bloków. Otwierając kanał, uczestnicy muszą zablokować określoną kwotę w łańcuchu bloków (transakcja finansowania).
Strony transakcji korzystają z sieci Lightning Network, otwierając kanał płatniczy i przekazując (blokując) środki do odpowiedniego łańcucha bloków warstwy 1 (np. bitcoin) w ramach inteligentnego kontraktu. Następnie strony dokonują dowolnej liczby transakcji poza łańcuchem w sieci Lightning Network, które aktualizują wstępny podział środków w kanale, bez nadawania do łańcucha bloków. Gdy strony zakończą sesję transakcyjną, zamykają kanał płatności, a inteligentny kontrakt rozdziela zablokowane środki zgodnie z zapisem transakcji.
Główne zalety sieci Lightning Network
Według zwolennika bitcoina sieć Lightning Network ma kilka zalet w porównaniu z transakcjami realizowanymi w łańcuchu bloków:
Precyzja – Według Andreasa Antonopoulosa niektóre implementacje sieci Lightning Network umożliwiają dokonywanie płatności o wartości mniejszej niż satoshi, czyli najmniejsza jednostka w podstawowej warstwie bitcoina.