Jaśniejszy wzór na pokrywach jest zmienny, często o formie marmurkowania; zwykle wchodzi w jego skład pasek na trzecim międzyrzędzie i niewielka plamka w tyle międzyrzędu piątego. Odnóża są dość masywne, pozbawione jaśniejszych obrączek na udach. Na przednich udach występuje duży, trójkątny, tępo zakończony ząbek o brzegu zewnętrznym mniej więcej tak długim jak szerokość członu w tym miejscu. Przednie golenie są wyraźnie ku szczytowi zwężone, o zakrzywionej krawędzi wewnętrznej, a często też lekko zakrzywionej krawędzi zewnętrznej.
Spód odwłoka nie ma jasnych plam po bokach sternitów.
Ekologia i występowanie Owad rozmieszczony od nizin po góry, dochodzący do rzędnych około 2000 m n.p.m. Zasiedla pobrzeża wilgotnych lasów, polany, nadrzeczne zadrzewienia i łozowiska. Zarówno larwy, jak i postacie doskonałe są polifagicznymi fitofagami. Do ich roślin żywicielskich należą: jeżyna popielica, krwiściąg lekarski, olsza czarna, pięciornik kurze ziele, poziomka pospolita, wierzba szara, wierzba trójpręcikowa i wierzba wiciowa. Larwy żerują na korzeniach. Przepoczwarczenie następuje w glebie, w otoczce ze zlepionych grudek podłoża. Postacie dorosłe odżywiają się liśćmi. Obserwuje się je od kwietnia do września.