Maksymilian Danisz (ur. 21 czerwca 1897 w Gliwicach, zm. w styczniu 1945 w Kłaju) – polski działacz narodowy, uczestnik powstań śląskich.
Życiorys Urodził się 21 czerwca 1897 roku w Gliwicach . Przed wybuchem I wojny światowej mieszkał w Gliwicach i pracował na kopalni jako górnik.
Był członkiem gliwickiego oddziału Polskiej Organizacji Wojskowej. Brał czynny udział w pracy plebiscytowej w powiecie toszecko-gliwickim oraz w II powstaniu śląskim. W czasie III powstania śląskiego służył w 4 Pułk Piechoty im. Batorego. Jako uczestnik powstań śląskich oraz działacz niepodległościowy, został wraz z rodziną zmuszony przez władze niemieckie do opuszczenia Gliwic. Zamieszkał w Załężu (późniejsza część Katowic). Rok później, w październiku 1922 roku poślubił Klarę z domu Świtała. W latach międzywojennych był członkiem Związku Powstańców Śląskich Grupa Uchodźców Toszecko-Gliwicka i czynnie brał udział w życiu organizacji.
W sierpniu 1939 roku brał udział w organizowaniu samoobrony powstańczej (Ochotnicze Oddziały Powstańcze) w Załężu. Był uczestnikiem obrony Katowic we wrześniu 1939 roku. Wycofał się z miasta wraz z ostatnim oddziałem Wojska Polskiego kpt.