Na wzgórzu przypadkowo znaleziono również żarna, o nieokreślonej chronologii.
Początkowo miejscowość była własnością szlachecką i należała do lokalnej wielkopolskiej szlachty z rodu Goździchowskich, którzy od nazwy wsi przyjęli odmiejscowe nazwisko), a później również do Baranowskich. Od 1320 wieś leżała w Zjednoczonym Królestwie Polskim, a od 1380 w Koronie Królestwa Polskiego. W 1462 odnotowano ją w powiecie kościańskim województwa poznańskiego Korony Królestwa Polskiego. W 1580 leżała parafii Łęki Wielkie.
Pierwszy zachowany zapis o wsi pochodzi z 1389 i odnotował Bodzętę z Goździchowa. W latach 1394-1428 Paweł lub Paszek z Goździchowa noszący odmiejscowe nazwisko Goździchowski, Goździekowski. W 1426 był on dłużny odsetki (łac. „usura”) Pakoszowi z Wolikowa (obecnie to wieś Wolkowo, który darował synowi Hynakowi, aby je wyegzekwował. W 1428 Paweł Goździchowski toczył proces sądowy o drzewa z Maciejem Kotowieckim z Kotusza, który zwolnił go od przysięgi w tej sprawie.