Kariera Po doktoracie Boahen dołączył do kadry University of Pennsylvania, na którym pełnił funkcję Skirkanich Term Junior Chair. W 2005 roku przeszedł na Stanford University, na którym kieruje laboratorium Brains in SiliconStrona laboratorium Brains in Silicon.

Badania Boahen jest uznawany za jednego z pionierów inżynierii neuromorficznej, czyli dziedziny zapoczątkowanej przez Carvera Meada w latach 80. XX wieku. W przeciwieństwie do sztucznej inteligencji, która jedynie inspiruje się mózgiem, inżynieria neuromorficzna dąży do stworzenia nowego paradygmatu obliczeniowego opartego na zasadach organizacji mózgu. Mózg wykorzystuje hybrydowy model obliczeń: sygnały analogowe (potencjały dendrytyczne) służą do obliczeń, a sygnały cyfrowe (potencjały czynnościowe) do komunikacji.

Boahen podkreśla efektywność obliczeniową mózgu twierdząc: „Typowy superkomputer wielkości pokoju waży około 1000 razy więcej, zajmuje 10000 razy więcej miejsca i zużywa milion razy więcej energii niż średniej wielkości kawałek tkanki nerwowej tworzącej ludzki mózg”K. A. Boahen, "Neuromorphic Microchips", Scientific American, vol. 292, nr 5, s. 56–63, maj 2005..